قبول اشتباه

الان که فکر می کنم می بینم که اشتباه کردم، اونم رو موضوعی که چند ساله من رو به خودش درگیر کرده بود، خوبیش اینجاست که این موضوع برا یبقیه تبعاتی نداشته و فقط خودم بودم.

به نظرم خوبه که آدم اشتباهش رو قبول کنه و با خودش روراست باشه چون اگه به هر شکل دیگه ای بخوای خودت رو قانع کنی نمیتونی به جواب برسونی. دیگه نیازی نیست این اشتباه رو با کس دیگه ای درمیون بگذاری و بشی آیینه عبرت دیگران.

از الان که ساعت ۱۱:۳۷ یکشنبه ۶ بهمن ۱۳۹۲ هستش دیگه می خوام این اشتباهم رو قبول کنم و یه Stop درست و حسابی بهش بدم.

از این به سعی می کنم که بیشتر وقتم رو به سمت درس و دانشگاه معطوف کنم چون دیگه از زمان مقرر برای پایان نامه هم کم مونده و پایان نامه ام باید یه چیز اساسی از توش در بیاد تا این دو سال رو علاوه بر شاگرد اولی با بهترین پایان نامه تموم کنم (اعتماد به نفسم خوب چیزیه ها – حالا یکم کاذب هم باشه بد نیست Locco_Ro_smiley_20 )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *